ေျပာစရာ စကားမ်ားစြာကားရွိ၏
နားေထာင္ေစလိုေသာ သူကား မရွိ
ထို႔ေၾကာင့္ မေျပာျဖစ္...
နားေထာင္ေစလိုေသာသူကား ရွိ၏
သုိ႔ေသာ္ ငါမေျပာခ်င္
ထို႔ေၾကာင့္ မေျပာျဖစ္....
မေျပာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ငါစိတ္ညစ္သည္
ထိုကဲ့သို႔စိတ္ညစ္ေသာေၾကာင့္လဲ ငါမေျပာျဖစ္
ဒီလိုႏွင့္ သူထြက္သြားသည္
ငါကေတာ့ ငါ့ၾကိဳးနဲ႔ငါ ႐ွုုပ္ေနတုန္း
ဘယ္သူလာခ်ည္သြားမွန္းေတာ့မသိဘူး
စိတ္ေတြေတာင္ ျပဳတ္ျပတ္ထြက္ေတာ့မယ္
တင္းၾကပ္ေနလိုက္တာ
မွတ္ခ်က္။ ။ ျပင္ပအကူအညီေတာင္ လိုအပ္ႏိုင္သည္
Wednesday, November 7, 2007
ကိုယ္ပိုင္ၾကိဳးမ်ား (၁)
Posted by
ႏွံေကာင္
at
7:44 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

2 comments:
ကြ်န္ေတာ့္ကေတာ့ အဲဒီ့မေျပာျဖစ္တဲ့ စကားေတြကို ေျမျမဳပ္ျပစ္လိုက္တာၾကာၿပီ...
လုိတာမရ ရတာမလုိဆိုတဲ့သေဘာမ်ားလား...
ၾကိဳးေတြနဲ႕တစ္ေယာက္ထဲ ရူပ္ေနတယ္ေပါ့...
ဟီး..ေနာက္တာ... good poem!
Post a Comment