ႏွလံုးသားသည္
ဖြဖြခုန္ေသာအခါ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖင့္ ငါျပံဳးျမ၏။
ႏွလံုးသားသည္
ေဆာင့္၍ခုန္ေသာအခါ
ေဒါသတို႔ေၾကာင့္ ငါခက္ထန္၏။
ႏွလံုးသားသည္
နာက်င္ေသာအခါ
ဒဏ္ရာမ်ားေၾကာင့္ ငါမ်က္ရည္က်၏။
ႏွလံုးသားသည္
တုန္လႈပ္ေသာအခါ
ေၾကာက္ရြံ႕မႈေၾကာင့္ ငါပုန္းကြယ္ရ၏။
ႏွလံုးသားသည္
ပူေလာင္ေသာအခါ
ေသာကမ်ားျဖင့္ ငါေမာပန္းရ၏။
ႏွလံုးသားသည္
ရပ္တန္႕ေသာအခါ
ဤေလာကမွ ငါေက်ာခိုင္းသြား၏။
<ႏွံေကာင္>
Monday, February 25, 2008
လူ႔ဘ၀
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
ကဗ်ာေလးက မိုက္တယ္ ႏွံေကာင္ေရ။ ခံစားသြားတယ္ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ေမပ်ိဳ
ကဗ်ာေလးက အရမ္းအဓိပၸာယ္ရွိတာပဲ။ ေကာင္းတယ္ ႏွံေကာင္ေရ။
ႀကိဳက္တယ္။ ခုိက္တယ္။
Post a Comment