Sunday, December 30, 2007

စာမ်က္ႏွာတခ်ဳိ႕

၁။မွားလြန္းလို႔တဲ့
ၾကက္ေျခေတာင္မခက္ေတာ့ဘူး
လုပ္သမွ်ကို သံုညပဲေပးခံရတယ္။

၂။ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ ေၾကကြဲ
ေနာက္တခါလဲ အမွတ္မရွိဘဲ
ငါ အားအင္နဲ႔ ၾကိဳးစားသင့္ေသးလားကြယ္။

၃။ဘဝဆိုတာ ဒါၾကီးပဲလားကြယ္
အတုအပမ်က္လံုး အျပံဳးေတြနဲ႔ ေဆးျခယ္
တစ္ေန႔ျပီး တစ္ေန႔ ကုန္ျပန္တယ္။

၄။အမွန္အမွားမရွိလည္း
standard ထားျပီး judge လုပ္ၾကပါတယ္
ေၾသာ္ လူေတြမ်ား .... ခက္တယ္။

<ႏွံေကာင္>

3 comments:

Winkabar said...

ေပါက္ကြဲေနပါလား ႏွံေကာင္ရ။

ဟုတ္တယ္ေနာ္ လူေတြကခက္တယ္။

သဇင္ဏီ said...

ေဟ့.. တကယ္ေတာ့ သုညတဆုိတာက တန္ဖိုးရွိတာေလ...
သုညမရွိရင္ က်န္တဲ့နံပါတ္ေတြ တန္ဖိုးမတက္ဘူးကြ..
အဆင္ေျပပါေစသယ္ရင္းေလး

Chaos said...

ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ ေၾကကြဲ
ေနာက္တခါလဲ အမွတ္မရွိဘဲ
ငါ အားအင္နဲ႔ ၾကိဳးစားသင့္ေသးလားကြယ္။

ႀကိဳးစားသင္႔ပါတယ္
ႀကိဳးစားဖူးတယ္ဆိုေတာ႔လဲ
တစ္ခါတစ္ေလ ရွံဳးေနလဲ ေက်နပ္ေနမွာပါ